Het park-seizoen is officieel geopend!

24 maart alweer vandaag, en daarmee zijn alweer 11 weken voorbij sinds ik naar Londen ben gegaan.

Vorige week kreeg ik eindelijk bezoek van Tiel, waar ik wel lang naar uit heb gekeken. Het was natuurlijk ontzettend leuk om hem weer te zien en om samen door Londen heen te lopen.

Ik heb het erg druk met werk en school en had de dag na mijn verjaardag, vrijdag toen Tiel er was, een dagje vrij en dat was echt heerlijk. Het was een erg druk weekend maar gelukkig is alles helemaal goed gegaan en had ik dus alle tijd met Tiel. Jammer dat het echt slecht weer was dat weekend, maar alleen maar meer reden voor Tiel om een keer terug te komen als het weer beter is!

Donderdagavond is hij dus aangekomen op City Airport, waar ik hem met de auto heb opgehaald en naar huis zijn gegaan. Erg leuk om het kadootje van thuis te krijgen en een kaart van Sandra Verest herself, en een kaart en kadootje van Jan en Lisa! Allemaal nog bedankt hiervoor! Alle kaartjes die ik heb gekregen heb ik op mijn muur erbij geplakt. Oma heeft me ook nog een hele lieve kaart gestuurd dus die hangt er ook al bij!

Vrijdag hebben we een behoorlijk actieve dag gehad en zijn we naar Camden Town geweest, Portobello Road, en de London Zoo. 

Zaterdag zijn we naar de film geweest, in Westfiel Shepherds Bush, een groot winkelcentrum, en naar het Rainforest Café in Picadilly Circus, een cafe/restaurant met nep olifanten en gorilla's enzo die allemaal bewegen en geluid maken. Wel leuk maar erg toeristisch natuurlijk. Verder zijn we naar de St Paul's cathedral geweest, maar daar zijn we verder niet helemaal in geweest want dat kostte veel geld. Toen zijn we naar Postman's park gegaan, een heel klein parkje (waar je zo langsaf loopt als je niet oplet) waar allemaal 'normale' mensen geëerd worden om het leven van iemand te redden dat ten koste ging van hun eigen leven. Er hingen dus heel veel stenen met daarop namen en de verhalen van mensen die iemand gered hebben, voornamelijk van verdrinkingsdood, en dat was best indrukwekkend om te lezen. De meeste verhalen waren uit begin 1900, er zat er één nog bij uit 2007, ik denk dat ze proberen verder te gaan met de traditie. 

Toen zijn we via de Millenium Bridge naar het Tate Modern Museum gegaan, maar dat was niet zo spectaculair.

Zondag zijn we naar Brick Lane gegaan, dat is dé dag om naar bricklane te gaan want dan is de Sunday Up Market er, dan zijn er de meeste kraampjes en is er het meest te doen. Je kan daar behalve de beste curry's ook kokosnoot-melk drinken uit een kokosnoot, of andere eigenaardige verse dingen proberen. En wat Tiel heel interessant vond was een man die liet zien hoe hij met zijn handen verse noodles maakte. 

Op Bricklane hebben we nog een spelletje gespeeld, er staan dan een soort damborden op straat en je mag gewoon aanschuiven en spelen, en er is iemand om het je uit te leggen. Het was een beetje vaag, leek op een combinatie van dammen en sjoelen. Maar ik heb natuurlijk Tiel laten winnen, want hij kan niet zo goed tegen zijn verlies en anders zag ik de bui al hangen.

Zondag hebben we ook St Patrick's day gevierd op Trafalgar Square. Het was er echt suuuper druk, net als toen het Chinees Nieuwjaar was, en er was een podium met Ierse acts en ze schonken natuurlijk Guiness aan de bar. Ook hebben we nog Covent Garden afgestruind, ik heb Tiel meegenomen naar mn faav vega-tentje om lekkere toetjes te eten en heb Neal's Yard laten zien en de winkel waar ze de Harry Potter toverstokken lieten zien. 's Avonds hebben we gegeten in de O2, bij een restaurantje waar het 2e dessert gratis was, dus hadden we 4 desserts besteld. Ze waren allemaal zó lekker, we werden hooguit een beetje raar aangekeken.

Tiel ging maandag weer naar Nederland en ik ben weer verder gegaan met werken. Het was weer een hele drukke week maar de tijd is omgevlogen.

Gisteravond, vrijdag, was Iris met een vriendin in Londen. Ze zaten in een hotel in Notting Hill dus daar ben ik na het werk nog heen gegaan. We waren op zoek naar de Notting Hill Arts Club, waar 'according to' Iris' boekje Lilly Allen Mark Ronson ofzo had ontdekt, dus we waren benieuwd! Het bleek in een kelder te zijn en het was allemaal heel industrieel/loft/underground achtig, met vage figuurtjes licht op de muur enzo, maar wel erg leuk. Tijd vloog echt snel voorbij en ik moest nog ongeveer een uur naar huis dus ben na 2 drankjes weer gegaan, want Bart en Marit zouden we volgende dag al om 9:30 op Stansted landen. Die heb ik dus vanochtend opgehaald, heb ze mijn huissie laten zien en heb ze toen naar hun appartement gebracht. Daarna ben ik nog even naar Hyde Park geweest, het was echt heerlijk weer dus het park was druk bezet.

Tiel heeft ondertussen alweer een ticket voor half april geboekt en mam's bezoek komt ook dichterbij. 

Alles gaat dus nog goed hier, heerlijk idee dat het lente is en dat het de goede kant uit gaat met zowel mn school werk als werk-werk hier.

Tot snel, hieronder de foto's :

 Tiel heeft een fruitshake en fruithapje gekocht op Brick Lane. Dit zeldzaam gezonde moment moest even worden vastgelegd!

 Postman park

 Bij de St Pauls Cathedral

 St Patty's op Trafalgar Square

 Guiness, bah.

 Tiel dacht dat hij wel een kip zou kunnen aaien, maar die kip dacht daar anders over

 Kune Kune's

 Aapje in een boom

Aapje met grote snor, zaten gewoon los

Zelf ben ik ook nog een tijd geleden naar Greenwich Park geweest. Daar heb je de Royal Observatory, waar GMT 0 wordt bepaald, de precieze tijdzone dus.

Heel groot park, met veel eekhoorntjes ook. Canary Wharf, het zaken gedeelte van London, is ook wel indrukwekkend om te zien, en ik heb in Camden Town nog veel leuke muurschilderingen en grafitti vastgelegd, maar die foto's volgen nog wel een keer!

 Greenwich park, met het uitzicht op de stad. Hoge gebouwen zijn Canary Wharf, dat witte ronde ding rechts is de O2

Diary of a workaholic, by Bridget Jones

Ik weet dat jullie allemaal zitten te wachten op smeuïge verhalen van blunders die ik hier bega, en dat ik de afgelopen weken erg saai en braaf was, maar hier komt er dan weer een hoor.

Afgelopen vrijdag was de laatste werkdag van 2 collega's en mn huisgenoot en ik zouden daar de kadootjes voor kopen en boodschapjes doen om na het werk een drankje te kunnen doen op kantoor.

Omdat we allebei weinig tijd hadden besloten we naar Canary Wharf te gaan, het zakengedeelte van Londen met hoge skyscrapers, ik heb even een plaatje gegoogled, zo ziet het er dus uit daar.

Ik reed, met Tom Tom want ik kende de weg niet, met achterin 2 collega's die op Canary Wharf ook een meeting hadden. Auto in eerste de beste parkeergarage gemikt en vervolgens blindelings mn collega's naar de winkels gevolgd. Fout één: niet gekeken waar ik geparkeerd stond.

Na de boodschappen ging ik alleen terug met alle tassen naar de auto want de rest moest naar hun meeting. Denk je dat ik de auto nog kon vinden? Dat ik uberhaupt de hele parkeergarage nog kon vinden? Ik kon me gewoon totaal niet meer herinneren waar we gelopen hadden vanaf het moment dat we de parkeergarage uit waren! Shiiittt.. Ik rond lopen, tussen gebouwen met 40 verdiepingen, voelde me echt heel klein, en heel dom. Ik moest na deze boodschappen nog andere dingen halen in Westfield, Stratford dus het was niet of ik de hele dag de tijd had. Rondjes gelopen, dat wil je niet weten, ik kon ook niet smsen naar de rest waar we ook alweer geparkeerd stonden want die zaten in een vergadering met de Olympics.. Uiteindelijk tot maar gesmst want ik wist het gewoon écht niet meer, ik wist alleen nog dat we één verdieping met de lift omhoog waren gegaan. Nou, goed uiteindelijk dus de goeie parkeergarage gevonden, ook al betaald voor het kaartje (fout twee), en toen kon ik de auto niet meer vinden. Niks kwam me bekend voor, ik baalde zo hard en voelde me echt zo stom. Honderd rondjes gelopen tot ik er uiteindelijk toch aan toe moest geven en naar een man in een hokje gelopen. Waarschijnlijk dacht ie 'verdomme weer zo'n domme toerist' ofzo maar ik wist het gewoon écht niet meer. Tot overmaat van ramp riep hij er zijn security maat bij, een grote donkere man in een soort golf karretje die met me de auto zou gaan zoeken. -.- 

De schaamte, ongelofelijk. Ik lachte maar een beetje schaapachtig toen ie aan kwam rijden en hij zei: 'are you scared' met zo'n zware soul-stem die alleen donkere mensen hebben. Ik zeg: 'not scared, just embarressed', en ja hoor, met hem die parkeergarage doorgecrosst op zoek naar mn Peugeootje.. Je kan je voorstellen hoe dat eruit gezien moet hebben, grote brede security man die wordt opgeroepen om met mij naar een auto te zoeken, die ook helemaal niet op de verdieping stond waar ik inmiddels al 45 minuten aan het rondsjouwen was. Beetje jammer, maar toen we eenmaal op -2 zaten had ik hem zo gevonden. Betaling van mn kaartje was natuurlijk allang weer verlopen, maar dat werd zo geregeld. Uiteindelijk was ik dus ruim een uur later weg dan verwacht, en ik moest nog naar Westfield Primark om was-tassen te kopen. Wat een ellende, ook daar weer het gevaar genaamd 'Parkeer Garage' getrotseerd, al was ik daar al vaker geweest en dat ging dus helemaal smooth :) Al heb ik om twee winkels te zoeken in dat shopping centre denk ik echt 4 x de hele route gelopen want ik kon ze allebei elke keer niet vinden. Toen kwam ik er ook nog achter dat ik bij een geldopname ergens 10 pond had laten liggen en toen ben ik met alle zooi maar weer naar kantoor gegaan, de dag was toen al bijna weer voorbij!

Niet mn meest succesvolle ervaring dus, ook eentje die ik niet zo snel meer vergeet denk ik.

Maar goed, verder met mn huisgenootjes laatst gezellig spelletje gedaan (Boonanza!) en gister naar de film geweest naar Woman in black. Jezus die was echt eng, spannend, ik weet het niet. Ik wist in ieder geval blij toen ie afgelopen was, volgens mij heb ik 2 uur lang geen adem durven halen.

Gister overdag moest ik eerst sochtends even werken, waarbij de monteur zei dat ie er tussen 10 en 11 zou zijn, en hij was er rond kwart over 11 dus dat is ruim om tijd voor Engelse normen. Daarna nog iemand moeten overhuizen en toen bleek er een wegafzetting te zijn want ze zijn een kabelbaan aan het maken, van de O2 naar nog iets, maar helemaal om moeten rijden (ik zag mn weekend langzaam wegebben..) Eenmaal in het huisje kregen we de deur van binnenuit niet meer open. Hoe, geen idee maar we zaten echt opgesloten en de voordeur was de enige optie. Heb via het keukenraam een sleutel naar een of ander vrouwke dat op straat liep gegooid en die heeft de deur weer van buiten open gemaakt. Uiteindelijk deed de deur het weer, gelukkig, ik zag het al gebeuren dat ik daar mn zaterdagochtend zou zitten wachten op een slotenmaker.. Het was helaas niet zo lekker weer dit weekend maar ik wilde nog wel even weg. Ben naar Primrose Hill geweest, een van Londen's vele parken, in Noord Londen. Vanuit het park heb je een heel mooi uitzicht over het centrum van Londen:

 Op deze foto kun je nog net in het midden de London Eye zien, en links Canary Wharf. Daar tussen zit dus het stadscentrum.

Na Primrose Hill ben ik nog doorgelopen naar Regent's Park, dat daar vlakbij ligt en waar wielrennen plaats vindt tijdens de Olympische Spelen deze zomer. Ook een mooi, enorm groot, park met veel fonteinen, bloemen en eekhoorntjes. Heb nog even lekker boek zitten lezen, maar mn boek was zo zielig dat ik de hele tijd ervan moest huilen, en dat vond ik een beetje te ver gaan in het park daar.

Vanochtend ging helaas om 7 uur de wekker want ik moest tussen 8 en 12 wachten op de Sky installateur in een van onze huizen. Daarna regende het heel  hard en vond ik het een mooie dag om te gaan fitnessen. Ik had gehoord over een leisure centre met fitness, zwembad en sauna en ben er eens heen gegaan. Nou die fitness was zo groot als 2 woonkamertjes, en de helft ervan was nog cardio ook. Squaten hadden ze geen rek voor, er was één stang met misschien 6 schijven gewichten, geen bank drukken, niet eens zo'n machine om je buikspieren te oefenen. Heb maar even mn benen getraind met een leg-press maar na ongeveer 70 keer 62 kilo en nog steeds niet moe hield ik dat ook maar voor gezien. Als je op een stoel gaat zitten buig je je benen nog verder dan met dat machine. Vervolgens zouden alle bench-pressers (of uberhaupt powerlifters) zich in hun graf omdraaien als je zag hoe daar werd gebankdrukt (of ge anti-bankdrukt). 2 mannen pakten een stang, met een gewaagde 5 kilo aan elke kant, met bolle rug zitten op. gingen toen met de stang nog in hun hand liggen. Er was geen bankdrukrek dus het was ook de enige mogelijkheid ongeveer maar het leek nergens op. Ik was te geschokt door hun spongebob- spier massa en ik had ook nooit verwacht ooit iets te vinden waarbij vergeleken Bivvers echt een paradijs is. Of ik daar dus nog een keer terug ga is maar de vraag, ik mag 7 dagen gratis alles proberen, maar heb geen bikini hier dus zwemmen zit er ook nog niet in.

Dat was het wel zo'n beetje, business as usual! Verder heb ik trouwens een nieuwe naam voor de Engelsen die altijd denken dat ik breakfast, beckham, bracket, of becky ofzo heet. Om het simpel te houden ben ik dus gewoon Bree. Ik moet minstens 20 keer per dag voor een makelaar mn naam en email adres spellen en dat levert altijd problemen op. Sowieso als ik zeg voor welk bedrijf ik werk krijg ik standaard te horen: MTV?? You work for MTV? That is soo cool!! -.- Neeeheee..

Nou luitjes, tot spreeks