Diary of a workaholic, by Bridget Jones

Ik weet dat jullie allemaal zitten te wachten op smeuïge verhalen van blunders die ik hier bega, en dat ik de afgelopen weken erg saai en braaf was, maar hier komt er dan weer een hoor.

Afgelopen vrijdag was de laatste werkdag van 2 collega's en mn huisgenoot en ik zouden daar de kadootjes voor kopen en boodschapjes doen om na het werk een drankje te kunnen doen op kantoor.

Omdat we allebei weinig tijd hadden besloten we naar Canary Wharf te gaan, het zakengedeelte van Londen met hoge skyscrapers, ik heb even een plaatje gegoogled, zo ziet het er dus uit daar.

Ik reed, met Tom Tom want ik kende de weg niet, met achterin 2 collega's die op Canary Wharf ook een meeting hadden. Auto in eerste de beste parkeergarage gemikt en vervolgens blindelings mn collega's naar de winkels gevolgd. Fout één: niet gekeken waar ik geparkeerd stond.

Na de boodschappen ging ik alleen terug met alle tassen naar de auto want de rest moest naar hun meeting. Denk je dat ik de auto nog kon vinden? Dat ik uberhaupt de hele parkeergarage nog kon vinden? Ik kon me gewoon totaal niet meer herinneren waar we gelopen hadden vanaf het moment dat we de parkeergarage uit waren! Shiiittt.. Ik rond lopen, tussen gebouwen met 40 verdiepingen, voelde me echt heel klein, en heel dom. Ik moest na deze boodschappen nog andere dingen halen in Westfield, Stratford dus het was niet of ik de hele dag de tijd had. Rondjes gelopen, dat wil je niet weten, ik kon ook niet smsen naar de rest waar we ook alweer geparkeerd stonden want die zaten in een vergadering met de Olympics.. Uiteindelijk tot maar gesmst want ik wist het gewoon écht niet meer, ik wist alleen nog dat we één verdieping met de lift omhoog waren gegaan. Nou, goed uiteindelijk dus de goeie parkeergarage gevonden, ook al betaald voor het kaartje (fout twee), en toen kon ik de auto niet meer vinden. Niks kwam me bekend voor, ik baalde zo hard en voelde me echt zo stom. Honderd rondjes gelopen tot ik er uiteindelijk toch aan toe moest geven en naar een man in een hokje gelopen. Waarschijnlijk dacht ie 'verdomme weer zo'n domme toerist' ofzo maar ik wist het gewoon écht niet meer. Tot overmaat van ramp riep hij er zijn security maat bij, een grote donkere man in een soort golf karretje die met me de auto zou gaan zoeken. -.- 

De schaamte, ongelofelijk. Ik lachte maar een beetje schaapachtig toen ie aan kwam rijden en hij zei: 'are you scared' met zo'n zware soul-stem die alleen donkere mensen hebben. Ik zeg: 'not scared, just embarressed', en ja hoor, met hem die parkeergarage doorgecrosst op zoek naar mn Peugeootje.. Je kan je voorstellen hoe dat eruit gezien moet hebben, grote brede security man die wordt opgeroepen om met mij naar een auto te zoeken, die ook helemaal niet op de verdieping stond waar ik inmiddels al 45 minuten aan het rondsjouwen was. Beetje jammer, maar toen we eenmaal op -2 zaten had ik hem zo gevonden. Betaling van mn kaartje was natuurlijk allang weer verlopen, maar dat werd zo geregeld. Uiteindelijk was ik dus ruim een uur later weg dan verwacht, en ik moest nog naar Westfield Primark om was-tassen te kopen. Wat een ellende, ook daar weer het gevaar genaamd 'Parkeer Garage' getrotseerd, al was ik daar al vaker geweest en dat ging dus helemaal smooth :) Al heb ik om twee winkels te zoeken in dat shopping centre denk ik echt 4 x de hele route gelopen want ik kon ze allebei elke keer niet vinden. Toen kwam ik er ook nog achter dat ik bij een geldopname ergens 10 pond had laten liggen en toen ben ik met alle zooi maar weer naar kantoor gegaan, de dag was toen al bijna weer voorbij!

Niet mn meest succesvolle ervaring dus, ook eentje die ik niet zo snel meer vergeet denk ik.

Maar goed, verder met mn huisgenootjes laatst gezellig spelletje gedaan (Boonanza!) en gister naar de film geweest naar Woman in black. Jezus die was echt eng, spannend, ik weet het niet. Ik wist in ieder geval blij toen ie afgelopen was, volgens mij heb ik 2 uur lang geen adem durven halen.

Gister overdag moest ik eerst sochtends even werken, waarbij de monteur zei dat ie er tussen 10 en 11 zou zijn, en hij was er rond kwart over 11 dus dat is ruim om tijd voor Engelse normen. Daarna nog iemand moeten overhuizen en toen bleek er een wegafzetting te zijn want ze zijn een kabelbaan aan het maken, van de O2 naar nog iets, maar helemaal om moeten rijden (ik zag mn weekend langzaam wegebben..) Eenmaal in het huisje kregen we de deur van binnenuit niet meer open. Hoe, geen idee maar we zaten echt opgesloten en de voordeur was de enige optie. Heb via het keukenraam een sleutel naar een of ander vrouwke dat op straat liep gegooid en die heeft de deur weer van buiten open gemaakt. Uiteindelijk deed de deur het weer, gelukkig, ik zag het al gebeuren dat ik daar mn zaterdagochtend zou zitten wachten op een slotenmaker.. Het was helaas niet zo lekker weer dit weekend maar ik wilde nog wel even weg. Ben naar Primrose Hill geweest, een van Londen's vele parken, in Noord Londen. Vanuit het park heb je een heel mooi uitzicht over het centrum van Londen:

 Op deze foto kun je nog net in het midden de London Eye zien, en links Canary Wharf. Daar tussen zit dus het stadscentrum.

Na Primrose Hill ben ik nog doorgelopen naar Regent's Park, dat daar vlakbij ligt en waar wielrennen plaats vindt tijdens de Olympische Spelen deze zomer. Ook een mooi, enorm groot, park met veel fonteinen, bloemen en eekhoorntjes. Heb nog even lekker boek zitten lezen, maar mn boek was zo zielig dat ik de hele tijd ervan moest huilen, en dat vond ik een beetje te ver gaan in het park daar.

Vanochtend ging helaas om 7 uur de wekker want ik moest tussen 8 en 12 wachten op de Sky installateur in een van onze huizen. Daarna regende het heel  hard en vond ik het een mooie dag om te gaan fitnessen. Ik had gehoord over een leisure centre met fitness, zwembad en sauna en ben er eens heen gegaan. Nou die fitness was zo groot als 2 woonkamertjes, en de helft ervan was nog cardio ook. Squaten hadden ze geen rek voor, er was één stang met misschien 6 schijven gewichten, geen bank drukken, niet eens zo'n machine om je buikspieren te oefenen. Heb maar even mn benen getraind met een leg-press maar na ongeveer 70 keer 62 kilo en nog steeds niet moe hield ik dat ook maar voor gezien. Als je op een stoel gaat zitten buig je je benen nog verder dan met dat machine. Vervolgens zouden alle bench-pressers (of uberhaupt powerlifters) zich in hun graf omdraaien als je zag hoe daar werd gebankdrukt (of ge anti-bankdrukt). 2 mannen pakten een stang, met een gewaagde 5 kilo aan elke kant, met bolle rug zitten op. gingen toen met de stang nog in hun hand liggen. Er was geen bankdrukrek dus het was ook de enige mogelijkheid ongeveer maar het leek nergens op. Ik was te geschokt door hun spongebob- spier massa en ik had ook nooit verwacht ooit iets te vinden waarbij vergeleken Bivvers echt een paradijs is. Of ik daar dus nog een keer terug ga is maar de vraag, ik mag 7 dagen gratis alles proberen, maar heb geen bikini hier dus zwemmen zit er ook nog niet in.

Dat was het wel zo'n beetje, business as usual! Verder heb ik trouwens een nieuwe naam voor de Engelsen die altijd denken dat ik breakfast, beckham, bracket, of becky ofzo heet. Om het simpel te houden ben ik dus gewoon Bree. Ik moet minstens 20 keer per dag voor een makelaar mn naam en email adres spellen en dat levert altijd problemen op. Sowieso als ik zeg voor welk bedrijf ik werk krijg ik standaard te horen: MTV?? You work for MTV? That is soo cool!! -.- Neeeheee..

Nou luitjes, tot spreeks